22 Şubat 2016 Pazartesi

Kişisel Öğrenme Ortamları, e-Öğrenme




Kişisel Öğrenme Ortamları 
Kişisel öğrenme ortamları bireylerin kendi öğrenme süreçlerini kontrol almalarına yardımcı olan, bireylerin öğrenme amaçlarını, süreçlerini, malzemelerini, hızlarını, kendilerinin kontrol etmelerine olanak sağlayan Google+,  Delicious, Blogger, Scribd, Flickr, LinkedIn, SlideShare, Zotero, WikiSpaces, Evernote,  SpringPad, Dropbox gibi platformlardır.
Sanal öğrenme ortamlarını yaygınlaşmasıyla birlikte olgunlaşan kişisel öğrenme ortamları (personal learning environment) farklı tanımlarla karşımıza çıkmaktadır. Downes bu ortamları net üzerinde birbirine düğümlenmiş ve tamamen bireysel ihtiyaçlar doğrultusunda şekillenen bloglara benzetirken (2005), Lubensky bireylerin öğrenme süreçleri içerisinde kendi dijital bilgi birikimlerine erişerek, onları zenginleştirip, yeniden şekillendirip değerlendirebilecekleri ortamlar olarak tanımlar (2006). Anderson'a göre bu ortamalar bireyin kontrolü altındaki sistemlerdir. Diğer tanımlar arasında ekosistemler, kişisel alanlar, araç/kavram koleksiyonları, bilgi ağı, yeni yaklaşım ve yeni kullanıcı etkinlik desenleri sayılabilir. Bu alandaki literatür 2006 yılından itibaren zenginleşmeye başlamıştır ve blog sitelerinde yoğun bir şekilde tartışılmaya başlanmıştır.

e-Öğrenme

Image result for e-öğrenme Kitle iletişim teknolojilerinin yygınlaşmasıyla e-öğrenme de gelişmiş internet ve mobil teknolojilerinin kullanımına dayalı eğitim uygulamaları, alıştırmalar, eğitsel oyunlar gibi çeşiti şekillerde bireylerin ihtiyaçlarına göre geliştirilmiştir.
e-öğrenme a) içerik, b) etkileşim, c) değerlendirme olarak üç temel bileşenden oluşur. İçerik kapsamında tüm ders içerikleri, programıi etkinlikleri, notları, eğitsel oyunları, podcastları sayılabilir. Etkileşim ise yine üç biçimde karşımıza çıkar: öğrenen-öğrenen, öğrenen-öğretici, öğrenen-bilgisayar. Değerlendirme kapsamında ise inline sınavlar, e-portfolyo, e-ödev, grup çalışması, online sözlü sınavlar sayılabilir.
Öğretim yönetim sistemleri ile öğrenmenin her aşamasının planlanması, tasarlanması, geliştirilmesi, uygulanması, değerlendirilmesi ve denetlenmesi sağlanmaktadır. Bu sistemler web tabanlı yazılım sistemleridir ve sanal öğrenme ortamlarına ev sahipliği ederler.
Açık kaynak yazılımları ile eğitsel kaynaklar herkesin kullanımına koşulsuz açılmış ve açık ders malzemeleri ve eğitsel yazılımlar ile bireylerin hizmetine sunulmuştur.
Informel öğrenme yaşam boyu sürebilen, biçimsel olmayan en kapsamlı öğrenme olarak tanımlanabilir. Formel öğrenme öğretim kurumlarında gerçekleşirken, informel öğrenme kurumların dışında bireylerin yön vermesiyle gelişir. Bu anlamda Web 2.0 araçları kişisel öğrenme etkinlikleri açısından son derece kullanışlıdır.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder